Israël (staat)

Uit Christipedia
Versie door Kees Langeveld (overleg | bijdragen) op 7 mei 2019 om 08:51 (→‎Nationale dagen)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De staat Israël is de staat die in 1948, na afloop van het tijdelijke Britse bestuur, door Joden is opgericht in het land dat God aan Abraham, Izak en Jacob en hun nageslacht heeft beloofd en dat het historische thuisland van het volk Israël is. 

Dit artikel handelt over de staat Israel en de inwoners van het staatsgebied. Over het land Israël, zie artikel Israel (land).

Betwiste grenzen en verdeling.

Land

Er is geen land ter wereld met zoveel geschiedenis op zo weinig vierkante kilometers[1]. Israël ligt op het kruispunt van drie continenten: Europa, Azië en Afrika.

Zestig procent van het land is woestijn.

Zie ook Israël (land).

Bevolking

Omvang en samenstelling. In Israël wonen 8,8 miljoen mensen (2018), van wie 6,6 miljoen Joden (74,5%), 1,8 miljoen Arabieren (20,9%) en 404 duizend anderen (4,6%), onder wie niet-Arabische christenen[2][3].

30% van de Israëliërs is jonger dan 14 jaar; in andere Westerse landen is het percentage 17% (2009). Van de Joodse bevolking is meer dan 70% in Israël geboren (stand 2010).

Aanwas. In het eerste decennium van de Joodse staat groeide de bevolking met een jaarlijks gemiddelde van ongeveer 8%. In de jaren '80 slonk de aanwas tot minder dan 2%. In de jaren '90 nam door de massale immigratie uit de voormalige Sovjet-Unie de gemiddelde groei toe tot meer dan 3%. In de jaren '10 van de 21e eeuw is het gemiddelde opnieuw gestabiliseerd op ongeveer 2%.[2] 

Immigratie. Sinds de heroprichting van de staat tot 2018 zijn ongeveer 3,2 miljoen immigranten in Israël aangekomen[2]. De eerste van de twee grootste immigratiegolven bracht 700.000 immigranten. Zij begon met de vestiging van Israël en eindigde in het midden van de jaren 1950. De bevolking verdubbelde bijna tot 1,5 miljoen[2].

De tweede grote immigratiegolf kwam in de jaren '90, toen meer dan 900.000 immigranten uit de voormalige Sovjet-Unie aankwamen; ze vormden meer dan 10% van de totale bevolking van Israël.[2]

Verspreiding. Voorbij de Groene Lijn (de pre-1967 lijn) wonen ca. 800.000 Joodse Israëliërs (stand 2018).

Anno 2013 woonden in de betwiste gebieden, dus voorbij de Groene Lijn, 500.000 Joden en 2,5 miljoen Palestijnen.

In 2009 woonden op de Westoever zo'n 280.000 Joden in ruim 120 (?[4]) nederzettingen. Hun aantal nam en neemt sneller toe dan in de rest van Israël. Ze voelen zich gelukkiger dan andere Joden in Israel. 30% van hen is ultra-orthodox. In Oost-Jeruzalem, dat door Israël geannexeerd is, woonden anno 2009 200.000 Joden.

Op de op Syrië veroverde Golan-hoogte is inmiddels iets meer dan de helft van de bevolking Joods, de rest zijn voornamelijk Druzen (2009).

Steden. - 92% van de Israëlische bevolking woont in stedelijke gebieden. Ongeveer 44% van de Israëli’s woont (anno 2018[2]) in de 16 grootste steden van het land, elk met meer dan 100.000 zielen.

De hoofdstad van Israël is Jeruzalem, de grootste stad van het land, met 882.000 inwoners (2018)[2]. De overige 15 steden met meer dan 100.000 inwoners zijn Ashdod, Beersheba, Givatayim, Hadera, Haifa, Herzliya, Holon, Kfar Saba, Netanya, Petach Tikva, Raanana, Ramat Gan, Rehovot, Rishon Lezion en Tel Aviv (anno 2018)[2]. In 2010 waren er 14 steden met meer dan 1000.000 inwoners en 6 steden met meer dan 200.000 inwoners: Jeruzalem, Tel Aviv/Jafo, Haifa, Rishon, Lezion, Ashdod en Petach Tikva.

Thuisland. - Israel is het thuisland voor miljoenen Joden. De helft van de Joden in de wereld woont in Israel. Voor Joden is Israel het Beloofde Land. Jaarlijks keren Joden uit de verstrooiing (diaspora) terug naar Israël. De immigratie onder de Israëlische Wet op de Terugkeer heet aliyah, een immigrant heet een oleh.

'Het is ons thuisland' 

De Israelische premier Netanyahu zei in een toespraak tot de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN), sept. 2009: "Op de muren buiten dit gebouw staat het grote bijbelse visioen van vrede geschreven: "Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren." Deze woorden werden gesproken door de profeet Jesaja, 2800 jaar geleden, toen hij in mijn land wandelde, in mijn stad, op de heuvels van Judea en in de straten van Jeruzalem. Wij zijn geen vreemdelingen in dit land. Het is ons thuisland."[5]

Joden in het buitenland hebben een sterke emotionele band met Israël, omdat (1) Israël de enige Joodse staat ter wereld is, (2) zij er familie en vrienden hebben en (3) Israël open staat voor alle Joden uit de hele wereld die verdrukt of vervolgd worden[6].

Multicultureel. - Israel is een zeer multiculturele maatschappij, die meer dan 60 culturen omvat. Er wonen anno 2013 bijvoorbeeld zo'n 250.000 Iraanse Israëliers, d.w.z. Joden van wie beide ouders in Iran geboren zijn. De Iraanse Joden die kort na de onafhankelijkheid naar Israël emigreerden, hebben de Iraanse cultuur meer losgelaten dan de Joden die na de Islamitische revolutie in Iran van 1979 naar Israël zijn gegaan[7]

Arabieren. - De Arabieren in Israel, 1,8 miljoen in getal (2018[2]), zijn Palestijnen, Druzen en Bedoeïnen. De meesten stammen af van de mensen die na de stichting van de staat Israel in 1948 in het gebied bleven wonen. Het Arabische geboortecijfer is ongeveer 2x zo hoog als het Joodse. 41% van de Arabieren is er trots op om Israëliërs te zijn, 81% wil dat hun kinderen in Israël blijven[8].

De Israëlische Arabieren zijn in de staat Israël geïntegreerd. Zo bekleden zij hoge posities in het Hoog Gerechtshof, bij het Ministerie van BuZa, in de gezondheidszorg en zelfs bij de Israëlische politie.

Godsdienst

25% van de Israelische bevolking is Joods godsdienstig, 16,6% is moslim, 2% is christen[9].

Ultra-orthodoxen. - Een deel van de godsdienstige joden is ultra-orthodox. De ultra-orhodoxe Joden ('haredim' genoemd) maken 8 tot 10 procent van de bevolking uit (stand 2011). Ze hebben grote gezinnen: gemiddeld acht kinderen per gezin. Veel ultra-orthodexen worden gesteund door de staat en leven onder de armoedegrens. Een groot deel van de ultra-orthodoxen (60% van de mannen) werkt niet (stand 2011). Het aantal ultraorthodoxen neemt verhoudingsgewijs toe[10]

Christenen. Er wonen ongeveer 175.000 christenen in het land Israël, dat is 2 procent van de totale bevolking (stand 2018).[11] Bijna eenvijfde van de christenen, te weten 29.000, bezit de Israëlische nationaliteit (2009). De meeste christenen, 77,7 procent, zijn Arabieren (stand 2018).

Van het christelijke volksdeel is 77,7% Arabier (2018), in 2011 was dat 80,4%, in 2009 81%. De meerderheid van de niet-Arabische christenen kwam in de jaren 1990 vanuit de voormalige Sovjetstaten naar Israël. 

98% van de christenen leeft in de steden en ruim 70% in het noorden van het land (2009). De steden met het grootste aantalen christenen zijn Nazareth, Haifa, Jeruzalem en Shefaram. In Nazareth leven 22.200 christelijke Arabieren (2011). In Haifa leven 17.100 christenen, waarvan 13.800 christelijke arabieren en 3.300 niet-arabische christenen (2011). Jn Jeruzalem wonen 12.800 christenen (2009), waarvan 3.000 niet-Arabische christenen (2011). In Sjefaram in Galilea leven 12.100 christenen, waarvan 9.300 christelijke arabieren en 2.800 niet-arabische christenen (2011). Christenen in Israël hebben gemiddeld 2,2 kinderen (2011). Christenen nemen in aantal minder snel toe dan joden en moslims: 1,3% bij Arabische christenen en 1% bij niet-Arabische christenen, terwijl bij joden de aanwas 1,7% bedraagt, bij moslims 2,8% (2009).

Er zijn 10 tot 15 duizend joodse christenen ('messiasbelijdende joden'), verspreid over zo'n 200 plaatselijke gemeenten (anno 2012)[12]. Er zijn zes gereformeerde gemeenten (anno 2013)[13] 

Moslims. Israel telt 1,24 miljoen moslims (2008). De meerderheid van hen woont in het noorden van Israël, 21,4% woont in Jeruzalem, 11.3% in the Mercaz regio, 13.8% in het zuiden en 1.2% in het district van Tel Aviv[14]. Eenderde van de bevolking van Jeruzalem is moslim: 256.000 (2008). In Nazareth is een meerderheid van de bevolking moslim: 46.000 (2008). Een moslimvrouw in Israel krijgt gemiddeld meer kinderen dan andere bevolkingsgroepen (Joden, Druzen, christenen) en zelfs meer kinderen dan gemiddeld in andere Soenni moslimlanden[14]

Wetten

Israël heeft geen grondwet. Af en toe worden basiswetten aangenomen die dan de wetten van het land worden. De onafhankelijkheidsverklaring van mei 2018 en de wetten van garanderen gelijke rechten voor allen, Jood en niet-Jood. In 2018 werd de wet van de Joodse natiestaat aangenomen, die bevestigt dat het land van Israël, waarin de staat Israël is gevestigd, het historische thuisland is van het Joodse volk en dat de Staat Israël het nationale tehuis van het Joodse volk is, waarin het zijn natuurlijke, culturele, godsdienstige en historische recht op zelfbeschikking vervult.

Varia

Bedreiging. - Israëls nationale bestaan wordt sinds de stichting van de staat in 1948 bedreigd. Het land is, aldus de Israelische minister-president Netanyahu in 2009, "het meest bedreigde land ter wereld"[15]. De dreiging komt van Islamitische bewegingen en naties (zie verderop bij § Israel en de volken). Sommige vijanden, zoals Iran en Hamas, verbergen hun bedoelingen niet.

Water. - Water is schaars in het Nabije Oosten. 60% van het land in Israël is woestijn (2017). Het meer van Galilea voorziet in 30% van 's lands watervoorziening. Als het waterpeil van het meer daalt tot 213 meters beneden zeeniveau, is het pompen van water uit het meer niet langer toegestaan (2017). Het laagste niveau (tot het jaar 2017) was 214,87 meter onder de zeespiegel in 2001.

Read more at https://www.breakingisraelnews.com/99617/5-year-drought-creative-solution-refill-sea-galilee/#UyASix039zXw2MCh.99

In de beginjaren kenden de pioniers zelfs het begrip 'zionistische douche': eerst inzepen en wassen en daarna pas de waterkraan open zetten, zodat je met heel weinig water toch schoon werd. Israël is deskundig op het gebied van zuivering, druppelbevloeiing en het ontzilten van zeewater. Israël is wereldleider in het zuiveren en hergebruiken van afvalwater. Hiervan wordt (anno 2016) 85 procent gezuiverd en hergebruikt in de landbouw. Dit maakt landbouw mogelijk in voorheen te droge woestijngebieden. Ook is er water dat wordt gezuiverd tot drinkwater. Spanje, tweede op de wereldranglijst achter Israël komt, hergebruikt slechts 19 procent van het afvalwater.[16]

Academici. - Het academisch personeel in Israël telt (anno 2009) 4000 senior stafleden en wetenschappers. In het buitenland zijn 1000 academici werkzaam. Hiermee is de Israël 's werelds grootste exporteur van 'knappe koppen'[17]. De natie speelt een leidende rol in watertechnologie[18].

Economie. - Israël heeft een succesvolle economie, die deels drijft op een geavanceerde hightechsector. In juli 2011 roemden wereldleiders op het gebied van "groene" technologie Israël als 's werelds belangrijkste "laboratorium" voor ecologische innovatie[19]

Tempelberg. - De Tempelberg in Jeruzalem wordt door de Wakf islamitische authoriteit beheerd, maar staat onder Israëlische soevereiniteit.

Toeristen. - In 2010 bezocht een record aantal van 3,45 miljoen toeristen het land. De meesten kwamen uit de Verenigde Staten, verder uit Rusland, Frankrijk, Groot-Brittannië en Duitsland. De meeste buitenlandse toeristen waren christenen (69%), van wie meer dan de helft rooms-katholieken. Joden maakten 23% van de buitenlandse bezoekers uit. Bij 38% van de bezoekers waren godsdienstige aspecten bepalend voor hun bezoek[20]

Bestuur

Israël is geen theocratie (heerschappij van God) maar een parlementaire democratie (heerschappij van het volk via gekozen volksvertegenwoordigers). Wetten worden bepaald door de volksvertegenwoordiging, die een afspiegeling vormt van de samenleving.

Israël heeft een president als staatshoofd. Deze heeft echter vooral een symbolische functie, terwijl de uitvoerende macht in handen is van de premier. 

Er zijn (anno 2012) ruim 5,6 miljoen stemgerechtigden. Israel kent veel kleine partijtjes (anno 2012). Een partij moet minimaal 3,25% van de stemmen krijgen om in het parlement vertegenwoordigd te kunnen zijn (sinds 11 maart 2014, eerder was dit 2%). Het parlement, de Knesset geheten, bestaat uit 120 zetels.

Na de verkiezingen van 2009 en 2013 zaten de volgende politieke partijen in het parlement[21], naar afnemend aantal zetels:

Likud-Beiteinu (= Eenheid-Ons huis). 

Lijstverbinding tussen Likud en Yisrael Beitenu (= Israël ons Thuis). 
Zetels in Knesset: 31 (jaar 2013); in 2009: 42
Ideologische kenmerken: economisch liberaal, seculier. Veel partijleden zijn echter religieus. 
Kernpunten: veiligheid, economisch liberalisme, verenigd Jeruzalem, tegen Palestijnse staat. Yisrael Beitenu is vóór een zelfstandige Palestijnse staat onder stricte voorwaarden.  
Yesh Atid (= Er Is Toekomst).

Zetels in Knesset: 19 (jaar 2013). Nieuw in Knesset in 2013.
Ideologische kenmerken: middenpartij, seculier, gericht op Israëlische jongeren en de middenklasse
Kernpunt: tweestatenoplossing. 
Mifleget Ha'Avoda Hajisraëliet (= Arbeidspartij)

Zetels in Knesset: 15 (jaar 2013); in 2009: 8. Sinds 1992 nam de populariteit af. 
Ideologische kenmerken: economisch links, sociaaldemocratisch
Kernpunten: vereerlijking economie, voortzetting Vredesproces 
SHAS (afkorting van 'Sefardische Wachters')

Zetels in Knesset: 11 (jaar 2013 en 2009)
Ideologische kenmerken: religieus-conservatief, charedisch-joods, sefardisch, standpunten gebaseerd op de Thora.
Kernpunten: instandhouding en bevordering orthodox-Joodse instituties, bestrijding instroom asielzoekers
HaBajiet HaJehoedi (= Het Joodse Huis)

Zetels in Knesset: 11 (jaar 2013); in 2009: 5
Ideologische kenmerken: rechts-nationalistisch, religieus-conservatief
Kernpunten: veiligheid, instandhouding en bevordering Joodse karakter van de staat, Judea en Samaria horen bij Israël, geen territoriale concessies aan de Palestijnen, annexatie C-gebieden op Westoever, tegen een Palestijnse staat in het bijbelse hartland van Israel. 
Meretz (= Energie)

Zetels in Knesset: 6 (jaar 2013); in 2009: 3.
Ideologische kenmerken: economisch links, groen, seculier
Kernpunten: mensenrechten, religieuze vrijheid, sociale rechtvaardigheid, milieu, tweestatenoplossing.
Hatnoeah

Zetels in Knesset: 6 (jaar 2013)
Kernpunten: vredesproces, verkleinen van de kloof tussen rijk en arm, verbeteren van het milieu 
Jahadoet HaTora HaMe'oechèdèt (= Verenigd Thora-Jodendom)

Zetels in Knesset: 5 (jaar 2009)
Ideologische kenmerken: religieus-conservatief, ultra-orthodox, asjkenazisch
Kernpunten: alleen de Messias kan de ware staat Israël stichten, bestrijding seculiere instituties, bestrijding burgerlijk huwelijk, bescherming orthodoxe instituties, vrijstelling dienstplicht voor Yeshiva-studenten 
Chadash (=Vernieuwing)

Zetels in Knesset: 4 (jaar 2013 en 2009)
Arabisch-Joodse partij. Ideologische kenmerken: marxistischcommunistisch, anti-zionistisch
Kernpunten: bestrijding nationalistische sentimenten, co-existentie, milieu
Ra'am-Ta'al (= Verenigde Arabische lijst - Arabische Vernieuwsingsbeweging) 

Zetels in Knesset: 4 (jaar 2013); in 2009: 3.
Arabische partij. Ideologische kenmerken: religieus-islamitisch
Kernpunten: behartigen van de rechten van Arabische Israëli's 
Balad (= Nationaal Democratische Vergadering)

Zetels in Knesset: 3 (jaar 2009)
Arabische partij. Ideologische kenmerken: economisch links, progressief. 
Kernpunten: tweestatenoplossing, Israel als binationale staat, recht op terugkeer van Palestijnen
Kadima (= Vooruitgang)

Zetels in Knesset: 2 (jaar 2013); in 2009: 29.
Ideologische kenmerken: economisch liberaal, centrumpartij
Kernpunten: tweestatenoplossing, tegengaan isolatie van de buitenwereld, hervorming zorg- en pensioenstelsel, tegen preventieve aanval op Iran
Balad
Arabische partij. 
Kernpunten: tegen Joods karakter van de staat Israël, Palestijnse staat met Oost-Jeruzalem als hoofdstad, Golanhoogten terug aan Syrië.

De orthodoxe partijen vormen een minderheid. Bij de verkiezingen van 2006 wonnen ze 21 van de 120 zetels in de Knesset (in 2003 22 zetels). Niettemin is hun invloed in de politiek verhoudingsgewijs groot geweest. Ze kunnen namelijk met zowel rechtse als linkse partijen coalities vormen onder de voorwaarde dat een aantal van hun wensen wordt ingewilligd.

Opvallend is dat de Arabische partijen Balad en Ra'am-Ta'al mogen meedoen aan de verkiezingen, hoewel ze Israel niet als Joodse en democratische staat erkennen (2009). 

Toekomstig bestuur

Eens zal Israël worden geregeerd door een koning uit het huis van David: hun Messias, onze Heer Jezus Christus, de zoon van David. 

Hos 3:4 Want de kinderen Israëls zullen vele dagen blijven zitten, zonder koning, en zonder vorst, en zonder offer, en zonder opgericht beeld, en zonder efod en terafim. Hos 3:5 Daarna zullen zich de kinderen Israëls bekeren, en zoeken den HEERE, hun God, en David, hun Koning; en zij zullen vrezende komen tot den HEERE en tot Zijn goedheid, in het laatste der dagen. (SV)

De aartsengel Gabriël verkondigde aan Maria over de zoon die zij zou krijgen: 

Lu 1:32 Deze zal groot zijn en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en de Heer, God, zal Hem de troon van zijn vader David geven, Lu 1:33 en Hij zal over het huis van Jakob koning zijn tot in eeuwigheid en aan zijn koningschap zal geen einde zijn. (TELOS)

Zie verder bij Toekomst van Israël en Koningschap van Jezus Christus

Meer informatie

Een overzicht van Joodse politieke partijen in het parlement (Knesset): artikel (InfoNu.nl), artikel van Joel M. Hoffman (Engels)

De 33e regering van Israel in 2013: artikel (Wikipedia.nl).

Bestuurlijke indeling van het land

Het land is verdeeld in zes districten. Deze zijn, met tussen haakjes de hoofdsteden: Noord (Nazareth), Haifa (Haifa), Tel Aviv (Tel Aviv), Centrum (Ramla), Jeruzalem (Jeruzalem), Zuid (Beersheva). Het in oppervlakte grootste district is Zuid. District Noord omvat ook de Golanhoogte.

Economie

Israël heeft een ontwikkelde economie. De grote gasvelden voor de kust van Israël hebben de Joodse staat veranderd van een energie-importeur in een energie-exporteur (stand 2017). De denkkracht en het innovatief vermogen van Israël is groot (stand 2017).

In 2017 overtrof het Israëlische bruto nationaal product per hoofd van de bevolking die van belangrijke, grote geïndustrialiseerde landen zoals Groot-Brittannië, Japan en Frankrijk. Dat kwam omdat de economie van Israël in dat jaar groeide met 4,4%, de hoogste groei van alle ontwikkelde landen. Het bruto nationaal product van Israël per hoofd van de bevolking is bijna 20 keer dat van Egypte en vijf keer groter dan dat van Libanon.[22]  

De staatsschuld is ongeveer 62% van het bruto nationaal product, een van de laagste in de ontwikkelde wereld[22] (stand 2017). 

Historisch hebben twee economische ideologieën bijgedragen aan de ontwikkeling van de economie[22]:

  • het socialistische zionisme (1882-1977), met nadruk op gelijkheid, samenwerking, gemeenschap. Deze fase duurde ruwweg van de eerste moderne immigratiegolf in 1882 tot de nederlaag van de Israëlische Arbeiderspartij bij de nationale verkiezingen van 1977. In deze tijd werd een moderne infrastructuur en een betrekkelijk egalitaire maatschappij opgebouwd. Miljoenen grotendeels arme en ongeschoolde Joden overal vandaan immigreerden in Israël. De kibboets-beweging speelde een grote rol in deze opbouwfase. Het socialistisch zionisme legde de nadruk op de noodzaak van samenwerking en op de gemeenschap.
  • het kapitalistische zionisme (1977-heden), begonnen met de overwinning van de Likoed-partij onder Menachem Begin in 1977. Ondoelmatige industrie moet door privatisering concurrerend en winstgevend worden gemaakt.

Nationale volkslied

Het nationale volkslied van Israël heet De Hoop, in het Hebreeuws Hatikwa. Het drukt de hoop op terugkeer naar het historische thuisland van Israël uit. 

Zie Hatikwa (volkslied) voor het hoofdartikel over dit onderwerp. 

Nationale dagen

Tijdens het Joodse Pasen (Pesach) en Loofhutten trekken duizenden Joden naar de Weste­lijke Muur (Klaagmuur) in de Oude Stad van Jeruzalem om de ceremonie van de priesterlijke zegen bij te wonen. Mannen uit het priesterlijk geslacht spreken dan de zegen van Aäron uit.

De meest heilige dag in het Jodendom is Grote Verzoendag (Hebr. Yom Kippoer), een dag van vasten, inkeer, belijdenis en vergeving vragen. In 2009 gaven meer dan 71% van de Israëlische joden te kennen dat zij voornemens waren op die dag te vasten. Op Yom Kippoer liggen het vervoer (publiek en privé) en de uitzendingen (radio, tv) stil en zijn bijna alle winkels en bedrijven gesloten[23].

Na Yom Kippoer bereidt men zich voor op het Loofhuttenfeest (Hebr. sukkot). Veel godsdienstige joden beginnen meteen na Yom Kippoer met het bouwen van de loofhutten (Hebr. sukkah)[23].

Jaarlijks herdenkt Israël op Holocaustdag (Hebr. Yom Hashoah, ook gespeld Jom Hasjoa) de zes miljoen slachtoffers van de genocide in de Tweede Wereldoorlog én het Joodse verzet tegen de nazi's. De herdenkingsdag valt op de 27ste Nisan en begint met een ceremonie bij het nationale holocaustmonument in Jeruzalem. Om 10.00 uur loeit gedurende 2 minuten het luchtalarm, komt het dagelijks leven en verkeer tot stilstand en neemt men stilte in acht; dat het wegverkeer tot stilstand komt, blijkt uit de volgende video van een snelweg nabij Tel Aviv: video (2 minuten, Youtube).

Om 10 uur plaatselijke tijd klonken de sirenes twee minuten lang in het hele land ter nagedachtenis aan de 6 miljoen Joden die door de nazi's waren vermoord. De video is genomen vanaf het balkon van ons redactiegebouw. Het dagelijks leven kwam twee minuten tot stilstand. Twee minuten ter nagedachtenis van de slachtoffers. Daarna begonnen in het hele land herdenkingsbijeenkomsten.

Op de 4e dag van de Joodse maand ijar, een dag vóór Onafhankelijkheidsdag, is de jaarlijkse dodenherdenking (Hebr. Jom Hazikaron) van de gevallen soldaten en slachtoffers van terreuraanslagen gedood sinds 1860. Op de dag van de herdenking in 2018 werden de 23.646 gesneuvelde militairen en 3.134 terreur slachtoffers herdacht. Het herdenken begint 's avonds (het begin van de dag) bij de eerste ster aan de hemel. Om acht uur loeit de sirene in heel Israël, één minuut lang. Om elf uur in de ochtend gaat de sirene in heel Israël twee minuten lang. Israël staat opgeteld 3 drie minuten stil en gedenkt al diegenen die zijn gevallen voor het ontstaan en voortbestaan van de staat. Ook Israëlische burgers die in de jaren van Israëls bestaan door terreur zijn omgekomen, in en buiten Israël, worden herdacht. In 2010 vonden staatsceremonies plaats op 43 militaire begraafplaatsen[24].

Op de 5e dag van de Joodse maand ijar (mei/juni) wordt de oprichting van de staat Israel op 14 mei 1948 gevierd. Deze nationale feestdag heet Onafhankelijkheidsdag (Hebr. Jom Ha'Atsmaoet). Zij volgt onmiddelijk op de dag dat de gevallenen in oorlogen en door terreur zijn herdacht. De viering vangt aan met een ceremonie op de Herzlberg. 

Op de 18e dag van de Joodse mand ijar (mei/juni) is Lag Ba'Omer is een halve feestdag, waarvan de oorsprong ligt in de Bar Kochba-opstand tegen de Romeinen, doch het herinnert ook rabbi Bar Jochai, die op deze dag is gestorven. 

Jeruzalemdag. Op de 28e van de Joodse maand ijar (mei/juni) wordt de bevrijding en hereniging van Jeruzalem gevierd. Deze feestdag heet Jeruzalemdag (Hebr. Jom Jeroesjalajiem). In 1967 werd tijdens de Zesdaagse Oorlog het oostelijke deel van de stad bevrijd van de Arabische bezetting en met het andere stadsdeel herenigd onder Joods bestuur.

Zie Jeruzalemdag voor het hoofdartikel.

Sinds 2014 is op 30 november (onze kalender) de Dag van de Joodse vluchteling, de jaarlijkse gedenkdag voor de Joodse vluchtelingen uit de Arabische wereld en Iran[25]. De herdenkingsdag herinnert aan hun leed, vervolging en de verdrijving. Op 29 november 1947 keurden de Verenigde Naties het verdelingsplan voor Palestina goed, dat een Joodse Staat mogelijk maakte. Een dag later begonnen de Arabische landen met hun onderdrukkingscampagne tegen hun eigen Joodse burgers. In de eerste twee decennia na de oprichting van de staat Israël in 1948 verdwenen bijvoorbeeld in Marokko en Irak bijna alle joodse gemeenschappen. Leefden er in alle Arabische landen vóór 1948 meer dan 850.000 Joden, in het jaar 2001 waren er maar nauwelijks 7.800 waren overgebleven. De Joden uit Azië en het Nabije Oosten worden Mizrachim genoemd. De Joden die oorspronkelijk uit Noord-Afrika en het Nabije Oosten afkomstig zijn maken (anno 2014) ongeveer de helft van de huidige bevolking van Israël uit. Enkele van deze Joodse gemeenschappen buiten Israël keken terug op een meer dan 2.600 jaar durende geschiedenis.

Abortus

Jaarlijks eindigt bijna 1 op de 3 zwangerschappen in Israël door abortus provocatus: bijna 50.000 abortussen op 160.000 zwangerschappen. Dat komt neer op gemiddeld 900 ongeboren kinderen per week. Abortus komt in Israël verhoudingsgewijs ongeveer 3x zoveel voor als in Nederland (anno 2009)[26]. De motieven zijn overwegend van economische aard[27]. Tegenstanders van de abortuspraktijk maken een vergelijking met de vroegere afgodische kindoffers aan de god Moloch in het Hinnomdal buiten Jeruzalem. In de plaats Latrun een Tuin van het Leven kunnen vrouwen die een abortus hebben laten uitvoeren een boom planten ter nagedachtenis aan geaborteerde kinderen.

Orthodoxe Joden wijzen abortus af. Volgens sommige rabbijnen is abortus geoorloofd binnen veertig dagen na de bevruchting indien de lichamelijke of geestelijke gezondheid van de moeder gevaar loopt[28].

Israël en de christenen

Van de seculiere Israelische Joden gelooft 54% dat het Christendom dichter bij het Judaïsme staat dan de Islam; van de religieuze Joden is 17% die mening toegedaan. 60% van de seculieren vindt dat het Christendom op scholen moet worden geleerd. Niemand van de Israelische Joden wil dat Christenen land kopen in Jeruzalem (gegevens 2009).

De Katholieke kerk heeft bij de Joden in de geschiedenis een negatieve kijk op het Christendom gewekt.

Orthodoxe joden hebben tevergeefs pogingen ondernomen om antizendingswetgeving in te voeren die het christenen en Messiasbelijdende Joden onmogelijk moet maken het Evangelie te verkondigen aan mensen met een andere godsdienst. Wel zijn ze erin geslaagd een clausule te laten opnemen in de Wet op de terugkeer, die bepaalt dat als een Jood overgaat tot een andere godsdienst (lees: Jezus als Messias belijdt), hij niet kan emigreren naar Israël.

Over christenjoden in Israel, zie het artikel Jesus for Jews, een Engelstalig artikel op de site van de Jerusalem Post (12 febr 2009): 

De leider van de Roomskatholieke kerk Paus veroordeelde bij zijn bezoek in 2009 aan Israel en Palestijns gebied de muur op de Westelijke Jordaanoever, die Israeliers tegen aanslagen door Palestijnen moet beschermen. 'In een wereld waar grenzen juist meer vervagen, zowel in commercieel als cultureel opzicht, is het tragisch dat er ook nog steeds muren bestaan', zei de paus. Ook pleitte de kerkvorst voor een eigen Palestijnse staat, 'binnen internationaal erkende grenzen en in vrede levend met de buurlanden'.

Krijgsmacht

Mogendheid. Israël is in de regio een sterke militaire mogendheid. Israël heeft het vierde leger ter wereld en beschikt vermoedelijk over kernwapens, hoewel men dit noch bevestigt noch ontkent. De actieve troepen omvatten bijna 200.000 soldaten en de reserve-troepen bijna 450.000[29]. Daarbij kunnen ca. 3 miljoen Israëliërs (tussen 17 en 49 jaar oud; cijfers uit 2016) op korte tijd gemobiliseerd worden[29]. De verplichte diensttijd bedraagt 3 jaar voor mannen en twee jaar voor vrouwen.

Israëlische soldaten zijn erg vaderlandslievend en zeer gemotiveerd om hun land en volk tot de laatste man of vrouw te verdedigen. Een gezegde luidt:

“Als de Arabieren de wapens neerleggen, is dat het einde van de oorlog. Als Israël de wapens neerlegt, is dat het einde van Israël.”

Israëlische onbemande vliegtuigen behoren (anno 2011) tot de beste ter wereld. 

Sinds 1967 onderhoudt de IDF nauwe militaire relaties met de Verenigde Staten, waaronder het gezamenlijk ontwikkelen van wapensystemen[29]

Voorloper Haganah. De voorloper van het staatsleger was de Haganah, het Joodse zelfverdegingsleger van 1920-1948. Aanleiding tot de oprichting waren aanvallen door arabieren en de gebrekkige bescherming door het Brits bestuur. Op 26 mei besloot de nieuwe staat Haganah om te vormen tot "Zeva Haganah Le-Yisrael” dat is "Israël Verdedigingskrachten", in het Engels "Israel Defense Forces" (IDF).

Niet-Joden. Niet elke militair is een jood. In aug. 2018 dienden in het leger 3500 Druzen, 1220 Bedoeïenen en 190 moslims[30].

Waarde van een militair. Een gevangen genomen of gesneuvelde Israëlische militair is voor Israël veel waard. In 2009 liet Israël bijvoorbeeld negentien gedetineerde Palestijnse vrouwen vrij in ruil voor een video met daarop beelden van een in 2006 gevangen genomen Israëlische militair over wiens lot veel onzekerheid bestond.

Wijze van oorlogvoering. De Israëlische krijgsmacht gaat verder, misschien verder dan enig land in de geschiedenis, in het beschermen van de burgers van een vijandig gebied tijdens de oorlog (stand 2017)[31]. Tijdens de laatste Gaza-oorlog in 2014 heeft de IDF meer dan 150 duizend keer gebeld naar Palestijnen om hen te waarschuwen hun gebied, waar Hamas actief was, te verlaten, omdat de luchtmacht er ging bombarderen. De IDF heeft miljoenen flyers uit het vliegtuig laten vallen om mensen daar te waarschuwen. Daarentegen dwong Hamas de burgers in hun huizen en zo in de vuurlinie te blijven, opdat, als er door de bombardementen slachtoffers zouden vallen, ze foto's de wereld in konden sturen en Israël als de grote boosdoener aan de kaak konden stellen.

Vrijwilligers. Jaarlijks verlenen in verband van het programma Sar-El (Dienst aan Israël) rond 3000 vrienden van Israël uit de hele wereld een onbewapende en onbetaalde dienst aan het Israëlische leger. Ongeveer een kwart van de vrijwilligers zijn christenen. De vrijwilligers voeren reparaties uit, werken in de keuken, onderhouden sanitaire voorzieningen of beheren materialen. De reistkosten van en naar Israel betalen de vrijwilligers zelf. In Israël genieten ze gratis kost en onderdak. Evangelisatie is niet toegestaan, maar er vinden wel gesprekken over het christelijk geloof plaats[32].

Toerisme

In 2017 ontving de Joodse staat 3,5 miljoen toeristen, een record tot dan toe. In 2016 waren meer dan de helft van alle toeristen christenen. De overgrote meerderheid van de christelijke bezoekers bezoekt Jeruzalem. Zo'n 40 procent bezoekt Tel Aviv-Jaffa. De meest bezochte plaatsen van christenen zijn, (in afnemende volgorde): de Heilig-Grafkerk, de Joodse wijk, de Klaagmuur, Via Dolorosa, de Olijfberg, Kapernaüm, de Kerk van de Aankondiging in Nazareth en de stad van David in Jeruzalem.[33]

Israël en de volken

De hoogste onderscheiding die de staat Israël kent is de 'rechtvaardige onder de volkeren' (ook Yad-Vashem-onderscheiding genoemd), die uitgereikt wordt aan mensen uit de volken die tijdens de Tweede Wereldoorlog joden hebben gered. Sinds 1953 zijn wereldwijd meer dan 24.500 mannen en vrouwen als redders van Joden tijdens de oorlog geëerd, onder wie meer dan 5350 Nederlanders (stand 2014). Yad Vashem is een documentatie- en herdenkingscentrum in Jeruzalem, bestaande uit onder meer een museum en een bibliotheek. De instelling beheert de getuigenissen die zijn ingediend ter ondersteuning van een aanvraag om de titel 'Rechtvaardige onder de volkeren.' 

Israël eert 25 Nederlanders postuum

Israel heeft 25 Nederlanders postuum onderscheiden. In de Tweede Wereldoorlog hielpen ze Joodse medeburgers aan een onderduikadres. De hoogste onderscheiding ging uit naar de familie Van der Maas in het dorp Nieuwaal in de Bommelerwaard. Die had een hol in de dijk gegraven, daar gingen de onderduikers in als er gevaar dreigde. De medailles werden uitgereikt aan kinderen en kleinkinderen van de verzetshelden.

Bron: Radio Nederland Wereldomroep, nieuwsbericht 25 nov. 2009
Yad Vashem eert Nederlandse redders

De Israëlische ambassadeur in Nederland heeft dinsdagavond in Den Haag 23 Nederlanders geëerd die tijdens de Tweede Wereldoorlog joodse burgers hebben verborgen en gered.

Bron: Reformatorisch Dagblad, nieuwsbericht 11 nov. 2014 op RefDag.nl, https://www.rd.nl/yad-vashem-eert-nederlandse-redders-1.428691

De staat Israël wordt niet erkend door 57 landen (2009). De meeste Arabische landen erkennen de staat Israël niet (2009).

In 17 landen mogen Israëlische burgers niet binnenkomen (anno 2013). 

Israël is het enige land in het Midden-Oosten zonder een Islamitische meerderheid van de bevolking. 

De huidige toestand van Israel is buitengewoon moeilijk. Israel is omringd door vijanden, zoals Hamas, Hezbollah, Iran en Syrie. Veel moslims zijn Israel ongunstig gezind. Hieronder een kaart met in het groen de landen van de Arabische Liga. De donkergroene landen zijn in oorlog met Israel geweest.  

Israël te midden van de landen van de Arabische Liga.

In de 20e eeuw heeft Isräel meerdere oorlogen moeten voeren. Om te overleven heeft de jonge staat gevochten als een leeuw. Een verpersoonlijking van deze leeuwenmoed is Ariël Sharon (1928-2014) geweest, die op zijn 14e in dienst trad van het zelfverdedingsleger van de Joden. Zijn voornaam betekent 'leeuw Gods'. Van soldaat klom hij op tot premier van Israël. Als premier verklaarde hij in 2005 in een vergadering van de Verenigde Naties:

"Ik werd geboren in het land Israël, de zoon van pioniers — mensen die het land bewerkten en niet uit waren op gevechten en niet naar Israël waren gekomen om haar bewoners te onteigenen. Als de omstandigheden het niet had gevraagd, zou ik geen soldaat zijn geworden, maar veeleer een boer en landbouwer. Mijn eerste liefde was en blijft handenarbeid, zaaien en oogsten, de weilanden, de kudde en het vee." 

De moslimlanden in het Midden-Oosten zitten niet alle op één lijn. Er is onenigheid tussen landen geleid door Syrië/Iran en landen geleid door Egypte/Saoedi-Arabië. Syrië/Iran steunen terroristische bewegingen en verwijten Egypte/Saoedi-Arabië dat ze pro-Amerikaans zijn. Egypte/ Saudi-Arabië beschuldigen de anderen ervan de regio te destabiliseren.

Beveiliging

"Premier Netanyahu en president Peres van Israël zijn morgen niet bij de herdenkingsdienst voor Nelson Mandela. Ze vinden de kosten voor onder meer de reis en de beveiliging te hoog. Netanayahu had Zuid-Afrika eerder laten weten dat hij van plan was te komen, maar ziet daar nu van af. Hij schat de kosten op een kleine 1,5 miljoen euro."

Bron: NOS.nl, nieuwsbericht 9 dec. 2013.

Israël heeft te maken met vreemde beschuldigingen. Bij voorbeeld, volgens de Lybische leider Gaddafi is veel van het geweld in Africa te wijten aan buitenlandse inmenging; Israël in het bijzonder stookt conflicten op dat continent[34]. In 2012 werd in een tv-progamma op een Egyptische omroep beweerd dat broeken (jeans) uit Israël in de Sinaï zijn gekomen met gordels die een onvruchtbaar makende magneet bevatten en dat Israëlische producten dodelijk gif bevatten[35].

Israël wordt dikwijls bekritiseerd om de bejegening van de Palestijnen en om de 'bezetting van Palestijnse gebieden'. Sommigen pleiten voor een boycot van producten gemaakt door Joodse nederzettingen in de 'bezette gebieden'. Toen van een bekende Britse geleerde werd gezegd dat hij niet op een wetenschappelijke conferentie in Israël (2013) zou komen wegens de bejegening door Israël van de Palestijnen, schreef een Israëlische academicus een wat ironische open brief, waarin hij een aantal andere landen opsomde die de Britse wetenschapper nu zou moeten mijden.

‘Zoals u weet bezet en onderdrukt Groot-Brittannië nog steeds Noord-Ierland, Schotland, Wales, Gibraltar, de Falklandeilanden (Malvina’s) en vele andere gebieden in de wereld. Daarom verwacht ik dat je aan mijn oproep gehoor zal geven - Boycot Groot-Brittanië’, schreef dr. Schwarz. "Zweden bezet nog steeds Lapland ... Spanje bezet en onderdrukt nog steeds de Basken en Catalonië ... Rusland bezet nog steeds vele gebieden in Europa en in Azië ... [en] de Verenigde Staten bezet nog steeds Indische gebieden en andere gebieden die met geweld van Mexico afgenomen zijn’.[36] 

De volgende video laat uit Gods Woord zien dat Gods hand een klein strookje land als Israel bewaart: video (3 minuten, Engels, Youtube).

Gods waarschuwing van de vijandige buurnaties ten tijde van de profeet Jeremia is waard om ter harte genomen te worden: 

Jer 12:14 Alzo zegt de HEERE: Aangaande al Mijn boze naburen, die Mijn erfenis aanroeren, dewelke Ik Mijn volke Israël erfelijk gegeven heb; ziet, Ik zal hen uit hun land uitrukken, maar het huis van Juda zal Ik uit hunlieder midden uitrukken. Jer 12:15 En het zal geschieden, nadat Ik hen zal uitgerukt hebben, zo zal Ik wederkeren, en Mij hunner ontfermen; en Ik zal hen wederbrengen, een iegelijk tot zijn erfenis, en een iegelijk tot zijn land. Jer 12:16 En het zal geschieden, indien zij de wegen Mijns volks vlijtiglijk zullen leren, zwerende bij Mijn Naam: [Zo] [waarachtig] [als] de HEERE leeft! gelijk als zij Mijn volk geleerd hebben te zweren bij Baäl, zo zullen zij in het midden Mijns volks gebouwd worden. Jer 12:17 Maar indien zij niet zullen horen, zo zal Ik diezelve natie ten enenmale uitrukken en verdoen, spreekt de HEERE. (SV)

Sinds zijn oprichting in 1948 helpt Israël regelmatig en met veel kosten mensen in het buitenland in nood. Israël biedt soms hulp aan mensen van vijandig gezinde volkeren, bijv. aan Palestijnen of Syriërs. Naar aanleiding van zijn bezoek aan Syrische gewonden in een Israëlisch ziekenhuis merkte de beoogde EU-ambassadeur in Israël Lars Faaborg-Andersen op (in november 2013): 'Dat de Israëlische artsen zich verplicht voelen om Syrische gewonden te behandelen, ook al zijn het hun vijanden, is een bron van trots voor alle Israëli's. Ik ben diep onder de indruk, hoe de Israëlische artsen de Syrische gewonden in het land behandelen en vechten voor hun leven'.[37]

Israel en de Palestijnen

Israël heeft met de arabische Palestijnen een voortslepend conflict over het land, een probleem waar ook de wereld mee worstelt. Velen beschouwen het Israëlisch-Palestijns conflict als het kernprobleem in het Midden-Oosten, een conflict dat de hele regio beroert, ja, als een lont in het kruidvat van een derde wereldoorlog.

Zie het hoofdartikel over dit onderwerp: Palestijns-Israëlisch conflict

Israel en Syrië

Syrië waarvan de naam is afgeleid van Assyrië - twist met Israel over de Golanhoogten, een heuvelachtig gebied op de grens tussen Israel, Syrië, Jordanie en Libanon. Nadat Israël in juni 1967, tijdens de zesdaagse oorlog, de Golan veroverde op Syrië, lijfde Israël op 14 december 1981 de Golan in, nadat Syrië eerder aan twee oorlogen (in 1967 en 1973) tegen Israël had deelgenomen. Er wonen op de Golan 41.000 mensen, onder meer Joden, Druzen en Alawieten (anno 2012). 

De Golanhoogte is voor Israels zelfverdediging van groot strategisch belang. Israël heeft er radarposten geplaatst. Syrië steunt Hezbollah, een Libanese beweging van sjiïtjsche moslims die vijanden van Israël zijn.

Een VN-vredesmacht van zo'n duizend blauwhelmen houdt (anno 2017) toezicht op het staakt-het-vuren tussen Syrië en Israël.

De Golanhoogten zijn historisch een deel van het Overjordaanse stamgebied van Manasse, en zij behoren tot het beloofde land.

Israel en Iran

Iran zei bij monde van haar president Mahmoud Ahmadinejad dat zij Israël nooit zal erkennen. Iran streeft ernaar om een eind te maken aan Israëls 'misdaden', 'bezetting', ideologie en Zionisme. Iran wil Israel van de kaart vegen.  

Ahmadinejad jaagt ook laaste Europeanen weg

Op de racismetop in Geneve hebben tientallen diplomaten uit protest de zaal verlaten tijdens de rede van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad. Die zei onder meer dat Israel 'het joodse lijden gebruikt als legitimatie voor de bezetting van Palestijnse gebieden'. Ook noemde Ahmadinejad de Israelische regering racistisch. De vertegenwoordigers van onder meer Frankrijk en Groot-Brittannie stapten op; Parijs heeft de rede van de Iraanse president onmiddellijk veroordeeld als haatzaaierij. De bijeenkomst in Geneve was vooraf al gedevalueerd door een massale boycot van westerse landen. Die vreesden vooraf al dat de top vooral zou worden gebruikt voor een eenzijdige veroordeling van Israel. Frankrijk stuurde een lage vertegenwoordiger, maar had al gedreigd weg te lopen als Ahmadinejad over de schreef zou gaan.

Bron: Radio Nederland Wereldomroep, 20 april 2009

Israël maakt zich ernstig zorgen over Iran's nucleaire ambities. Met de westerse wereld vrezen de Joden dat Iran in het geheim aan een atoombom werkt. Iran zegt daartegenover dat het de nucleaire technologie alleen voor vreedzame doeleinden wil inzetten. Over de houding van Israel tot Iran, zie een interview met de Israelische president Shimon Peres: vraaggesprek (mei 2009, 9 minuten, Youtube).

Israël en Egypte

In 1979 sloten de beide staten een vredesverdrag. Egypte is voorstander van een tweestatenoplossing van het conflict tussen Israël en de Palestijnen.

Israel en Al-Qaida

Al-Qaida, de terroristenorganisatie die onder leiding van Osama Bin Laden heeft gestaan, is een vijand van Israel en het Westen. Osama: "Er is slechts één krachtige manier voor de terugkeer van Al-Aqsa en Palestina, en dat is de jihad in de weg van Allah." (boodschap januari 2008).

Israel en de Verenigde Staten

Isräel beschouwt de Verenigde Staten als zijn grootste en sterkste bondgenoot in de wereld. Omgekeerd zien de VS Israël als hun grootste bondgenoot in de regio. President Obama stelde op de website van het Witte Huis: ‘onze eerste en onbetwistbaar inzet in het Midden-Oosten moet zijn voor de veiligheid van Israël, Amerika's grootste bondgenoot in de regio.’ (2009) Geen land krijgt zoveel militaire hulp van de VS als Israël (anno 2016).

Obama heeft de oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict tot een van de speerpunten van zijn beleid gemaakt. De VS zijn voorstander van een tweestatenoplossing. Volgens de VS (2009) is een tweestatenoplossing ook in het belang van de veiligheid van Israel. De VS willen (2009) dat Israël stopt met het bouwen aan de joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Joodse nederzettingen in Judea en Samaria zijn volgens de VS onwettig (2011). De VS vinden dat ook de Palestijnen hun verplichtingen moeten nakomen en het geweld tegen Israel moeten staken.

Israël en Europa

De Europese Unie wil haar invloed op het vredesproces in het Midden-Oosten vergroten. De EU steunt een tweestaten-oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict. De EU is bereid om een Palestijnse staat binnen de grenzen van 1967 te erkennen met Jeruzalem als gezamenlijke Israëlisch-Palestijnse hoofdstad. 

Israël en de Verenigde Naties

De Verenigde Naties hebben in de loop der jaren relatief veel resoluties tegen Israël aangenomen. In het jaar 2012 bijvoorbeeld nam heeft de Algemene Vergadering van de VN 22 resoluties aan die Israël in een of andere vorm veroordeelden of vernederden, terwijl slechts vier resoluties andere landen bekritiseerden[38]

De volgende video is van een vergadering van de Verenigde Naties; een moslimstudent neemt het namens de Europese Unie van Joodse Studenten op voor Israël: video(Engels, duur 5 minuten, Engels, United Nations Webcast 21 maart 2011)

Ontwikkeling

In de betrekkingen van Israël met de volkerenwereld tekent zich de volgende ontwikkeling af: 

  • een afnemende steun en isolering van de staat Israël (2010)
  • een toenemende steun aan organisaties als Hamas en Fatah (2010)
  • Israël wordt al meer een prangend internationeel probleem

"Israël het centrum van Gods wereld, met daarin Joden, Arabieren en Palestijnen lijkt steeds meer een wereldse arena te worden voor de natiën, maar dat wordt in de bijbel al voorzegd.” (Jaap Bönker, directeur Arabische Wereld Zending, 2010)[39].

Toekomst van Israël

Israël is in ongeloof aan de Messias deels teruggekeerd in het beloofde land. In een deel van het beloofde land heeft het een zelfstandig nationaal bestaan opgebouwd. De huidige terugkeer en opbouw lijkt onder regie van God te staan. Het nationale huis is echter gebouwd op zand, het is nog geen huis op de Rots. Bij de eerste komst van de Heer Jezus was een deel van de Israëlieten teruggekeerd naar het land. Bij de tweede komst zal het evenzo zijn. 

De belangrijkste toekomstige gebeurtenissen zijn volgens de Bijbel:

  • De verdrukking van Israël
  • De bevrijding en bekering van Israël 
  • De verheffing van Israël

Zie Toekomst van Israël voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Meer informatie

Zie Israël (land) | Zionisme | Stammen van Israël

  • Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI): www.cidi.nl
  • Centraal Bureau voor de Statistiek in Israël: http://www.cbs.gov.il/
  • Likoed Nederland
  • Presentatie (powerpointbestand, in het Engels) over Israel, door StandWithUs: presentatie
  • Over de oorlogen tussen Israel en de Arabieren: artikel (infofeur.nl)
  • Hans Jansen, Waarom mag Israël niet bestaan in het Midden-Oosten. Heerenveen: Jongbloed, 2015. Pagina's: 1017. De auteur J.G.B. Jansen is een theoloog en hoogleraar, vanaf 2002 verbonden aan het Simon Wiesenthalcentrum te Brussel. waar hij colleges geeft over de islamisering en de globalisering van de Europese Jodenhaat. Hij zij niet te verwarren met zijn naamgenoot de arabist Hans Jansen, die in 2015 is overleden. Het boek is een herziene uitgave van het in 2006 uitgekomen boek Van jodenhaat naar zelfmoordterrorisme. Recensies op Vergadering.nu.
  • Digitale kaarten en informatie over historische, op de kaarten gemarkeerde bezienswaardigheden: Map of Israel, op JPost.com (Engels)
  • Virtuele Israeltour: http://www.goisrael.com/vt/
  • Verslag Israelreis door Theo en Annet Schouwstra en aanvullende informatie over Israel: http://israelreis.schouwstra.info/ .
  • Joodse Omroep, documentaire Magisch Israels, 28 minuten, Nederlands. Over Akko, Jaffo, Tel Aviv, Tiberias, Kapernaum, synagoges, kruisvaarders.
  • Israël heeft prominente technologie ontwikkeld en voor de wereld nuttige goederen voortgebracht: Izaäk Sevensma, Heel de wereld profiteert van Israël, Refdag.nl, 21 mei 2013

Geschiedenis van Israël

Nieuws over Israël

Nederlandstalig:

Engelstalig:

Reizen in Israël

Piet van Midden, Israël en de Palestijnse gebieden. Zoetermeer: Meinema, 2007. Reisgids. Recencies

Voetnoten

  1. Piet van Midden, Israël en de Palestijnse gebieden. Zoetermeer: Meinema, 2007.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Israël’s bevolking is afgelopen jaar aangegroeid tot 8,84 miljoen inwoners, Brabosh.com, nieuwsbericht dd. 20 april 2018.
  3. In 2010 woonden in Israel 7,7 miljoen mensen, van wie 5.8 miljoen Joden (75,4%) en 1,6 miljoen Arabieren (20,4%) en 4,2% overigen.
  4. Bronnen noemen verschillende aantallen: ruim 120, meer dan 200 (2009).
  5. Zie de toespraak van Netanyahu: Benjamin Netanyahu UN Speech Full text Transcriptop TheJerusalemGiftShop.com dd. 26 sept. 2009.
  6. Vergelijk het nieuwsartikel Vanavond in Antwerpen: Jom Ha-atsmaoetdienst in de synagoge, op Joodsactueel.be dd. 19 april 2010.
  7. Over de Iraanse Israëliers zond de Joods Omroep in Nederland een documentaire uit, waarin aan diverse Iraanse joden de vraag gesteld werd: Hoe is het als Iraanse jood in Israël te leven? Zie Iraanse Israëli's, Joodse Omroep, 17 nov. 2013, duur de uitzending is 45 minuten. 
  8. Volgens een nieuwsbericht uit januari 2009
  9. Het percentage christenen geldt voor 2018.
  10. Jobless haredim weigh on economy, artikel op Ynetnews.com, 20 april 2011.
  11. Er 2009 en 2011 leefden er zo'n 154.000 christenen in het Heilige Land, dat was 2% van de bevolking. Zie Christenen vormen 2% van de Israëlische bevolking, nieuwsbericht op Kerknet.be, 8 jan. 2012.
  12. Op de landdag van de Stichting Israël en de Bijbel op 15 mei 2015 te Ede, Nederland, werd een getal van 'acht- tot vijftienduizend' genoemd en een getal van 150 messiasbelijdende Joodse gemeenten.
  13. L. Vogelaar, Ds. B. Maoz: Ik zocht in Nederland mijn gereformeerde broeders, RefDag.nl, nieuwsbericht van 10mei 2013. 
  14. 14,0 14,1 Nieuwsartikel Full house even without a baby boom, op OneJerusalem.com (2009)
  15. Nieuwsartikel Netanyahu: Israel is world's 'most threatened country', op TheJerusalemGiftShop.com dd. 18 nov 2009.
  16. Video van de dag: Van watertekort tot water genoeg, nieuwsbericht op IsraelToday.nl, 6 april 2016.
  17. Nieuwsartikel Higher Education Council; Israel world's top 'minds exporter', op Ynetnews.com dd. 26 okt 2009
  18. Artikel Dipping into Israel's water technologies, op TheJerusalemGiftShop.com, 22 aug. 2009
  19. Deze roem viel Israël op 12 juni 2011 ten deel tijdens een speciale bijeenkomst van de Economische Commissie der Verenigde Naties in Tel Aviv. 
  20. Bron: Israel Today, febr. 2011, blz. 6
  21. Bronnen: Wie is wie bij de Knessetverkiezingen, artikel op CIDI.nl, 17 jan. 2013.
  22. 22,0 22,1 22,2 Daniel Krygier, Israël – succesvol in neergaand Midden-Oosten, artikel op Brabosh.com, 1 maart 2018. Naar een artikel van Daniel Krygier “Israel – A Successful Powerhouse in the Collapsing Middle East” van 18 januari 2018 op de site van The Jewish Press.
  23. 23,0 23,1 Nissan Ratzlav-Katz, On Yom Kippur: Only in Israel, artikel op IsraelNationalNews.com dd. 29 sept. 2009.
  24. Nieuwsartikel Israel remembers it fallen op YnetNews.com dd. 19 april 2010.
  25. Eerste herdenkingsdage voor Joden die verdreven werden uit de Arabische landen, nieuwsartikel op Likud.nl, 1 dec. 2014.
  26. Uitgaande van 50.000 abortussen op 7,5 miljoen inwoners in Israel, en 30.000 abortussen op 16,5 miljoen inwoners in Nederland (2009).
  27. Friends of Efrat
  28. Alfred Muller, Dorenbos: abortus staat voor opstand, artikel op RefDag.nl dd. 9 maart 2010
  29. 29,0 29,1 29,2 Is het mogelijk Israël militair van de kaart te vegen? Een dom en erg slecht idee, Brabosh.com, 22 dec. 2017
  30. Bericht van @IDFSpokesperson op Twitter.com dd. 18 aug. 2018
  31. Aldus Calev Myers, een internationaal strafjurist verbonden aan het Jerusalem Institute for Justice, in een vraaggesprek, zie  Israël in focus, aflevering 5. Uitgezonden in dec. 2017 op Family7. Youtube, 20 dec. 2017.
  32. Artikel Freiwilliger aus aller Welt helfen israelischer Armee, op Idea.de 22 nov. 2009. Over het vrijwilligersprogramma Sar-El, zie www.Sar-El.org (Engels).
  33. Tienduizenden toeristen vieren Kerstfeest in Israël, IsraelToday.nl, nieuwsbericht 22 dec. 2017.
  34. Nieuwsartikel Gaddafi blames israel for africa wars op TheJerusalemGiftShop.com dd. 1 sept. 2009.
  35. Het fragment van de uitzending werd op 1 febrauri 2012 uitgezonden en is te zien op Memri.org, videoclip.
  36. De Israëlische academicus is de prominente geleerde Mordechai E. Schwarz. Zijn woorden worden aangehaald in het nieuwsbericht UPDATE: Israëliërs keuren boycot conferentie S. Hawking af, op IsraelToday.nl, 8 mei 2013.
  37. Hulp Israël Syriërs verrast komend EU-ambassadeur , IsraelToday.nl, 18 nov. 2013.
  38. Ambassadeur klaagt over anti-Israël houding van VN, IsraelToday.nl, nieuwsbericht 28 nov. 2013.
  39. Artikel ‘Gaza lijkt een politiestaat te worden’ op UitdagingOnline.nl dd. 20 mei 2010.