Albast

Uit Christipedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Albast is een poederachtige witte of rose kalksteen, welke in de tijd van de Bijbel gebruikt werd om vazen en stenen vaten te maken.

Albasten fles gevonden in Israël, gedateerd 500 v.C., lengte 13,34 cm.  

Naam. De naam is volgens sommigen afgeleid van de Egyptische stad Alabastrum, in welke omgeving deze kalksteen gevonden werd. Ook tegenwoordig wordt albast in Egypte aangetroffen. Anderen leiden de naam af van de vorm van de zalflessen, die van albast waren gemaakt, en die zonder oren (in het Grieks a= zonder en labas = oren) waren.

Albasten flessen. Deze flessen met zalfolie hadden vaak een eigenaardige vorm: lang en smal, naar boven nauwer wordend.

De ouden meenden dat de geur van reukwerk het best bewaard bleef in zulke flessen[1]. Plinius de Oudere zegt, dat men albast ook uit glas maakte.

Bijbel. De albasten fles of kruik wordt in de Bijbel genoemd in Matth. 26: 7, Marc. 14: 3, Luc. 7: 37. Het Griekse woord vertaald door ‘albasten fles’ is αλαβαστρον, alabastron.

De zondares droogde en zalfde de voeten van onze Heiland.

De Heiland gezalfd. Bij twee gelegenheden werd onze Heiland gezalfd met balsem uit een albasten fles. De eerste keer vinden wij in Luc. 7, waar een zondares, terwijl Hij aanligt in het huis van een Farizeeër, zijn voeten zalft met zalf uit een albasten fles of kruik.

Lu 7:37 En zie, een vrouw die in de stad een zondares was en die merkte dat Hij in het huis van de farizeeer aanlag, bracht een albasten fles met balsem, Lu 7:38 ging wenend achter Hem staan, bij zijn voeten, en begon zijn voeten met haar tranen nat te maken en droogde ze af met de haren van haar hoofd, en zij kuste zijn voeten innig en zalfde ze met de balsem.
(TELOS)

De tweede keer is in Bethanië, waar Maria - zus van Lazarus, die Jezus uit de dood had opgewekt - het hoofd van de Heer zalft.

Mr 14:3 En toen Hij in Bethanie was in het huis van Simon de melaatse, kwam er, terwijl Hij aanlag, een vrouw met een albasten fles met balsem van echte, kostbare nardus; zij brak de albasten fles en goot die uit op zijn hoofd. (TELOS)

Breken van de fles. Wat houdt het breken van de fles in? Eén verklaring[2] zegt dat de hals van de fles verbroken werd. Er zijn albasten flessen gevonden waarvan de hals zeer lang en dun is, zodat het vocht er bij druppels uitkwam. Vandaar dat de vrouw, die Jezus zalfde, de hals verbrak om meer vloeistof tegelijk te kunnen uitgieten. Anderen[3] echter zien in het breken van de fles het verbreken van het zegel van de fles.

Meer informatie

Foto's van albasten flessen of kruiken in het Los Angeles County Museum of Art

Bronnen

Christelijke Encyclopaedie voor het Nederlandsche Volk (Kampen: Kok, 1925-1931) s.v. Albast. Hieruit is op 24 okt. 2015 tekst genomen en verwerkt.

A. van Veldhuizen, Bijbelsch-Kerkelijk Woordenboek: Het Nieuwe Testament (Groningen, Den Haag: J.B. Wolters, 1920) s.v. Albasten flesch. Hieruit is op 24 okt. 2015 tekst genomen en verwerkt.

Voetnoten

  1. Plinius de Oudere, Naturalis Historia, 13, 3
  2. Zo A. van Veldhuizen, Bijbelsch-Kerkelijk Woordenboek: Het Nieuwe Testament (Groningen, Den Haag: J.B. Wolters, 1920) s.v. Albasten flesch
  3. Zo Grieks-Nederlands Lexicon, onderdeel van de Online Bible, een uitgave van Importantia (2013).