Cimbaal

Uit Christipedia
(Doorverwezen vanaf Cymbaal)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een cimbaal is een muziekinstrument en wel een slaginstrument. In de tijd van de Bijbel bestond het uit twee ronde metaalschijven (bekkens), die tegen elkaar werden geslagen. De cimbalen van de Hebreeën waren van koper (1 Kron. 15: 19). Zij werden, naast trommels en andere instrumenten, bij openbare feesten, alsook bij de door David verordende tempelmuziek, vaak vermeld (1 Kron. 15: 16, 28; 2 Kron. 5: 12, 13; Ezra 3: 10). Van de slaginstrumenten werden vooral de cimbalen in de tempel gebruikt.

Woorden. Andere schrijfwijze in het Nederlands: cymbaal.

Het Engelse woord is cymbal. Duits: Zimbel. Frans: cymbale.

Oude Griekse bronzen cimbaal uit de 5e eeuw v.Chr.

Het woord cimbaal komt van de Griekse benaming κυμβαλον, kumbalon (klemtoon op eerste lettergreep). Dit woord komt 1x voor in het Nieuwe Testament, in 1 Cor. 13:1. Het Strongnummer is 2950.

1Co 13:1 Als ik in de talen van de mensen en van de engelen spreek, maar ik heb geen liefde, dan ben ik klinkend koper of een schelle cimbaal geworden.

De Statenvertaling heeft hier 'luidende schel', de Herziene Statenvertaling heeft 'schallende cimbaal'.

De cimbaal komt ook voor in het Oude Testament. Er worden twee Hebreeuwse woorden voor gebruikt: tsèltseliem (2 Sam. 6: 5; Ps. 150: 5) en, vaker nog, metsiltajim (מצלתים) (meervoudig daar de cimbalen altijd een paar zijn), d.w.z. klinkende instrumenten. Het precieze onderscheid is moeilijk te geven.

Beschrijving. Een cimbaal bestond uit twee bronzen schotels, de bekkens. Om de bekkens vast te houden moesten de handen van de muzikant door een koord. Door de bekkens tegen elkaar te slaan kon een (hard) geluid gemaakt worden.

Volgens Ps. 150: 5 schijnen er twee verschillende soorten van bekkens (cimbalen) bij de Godsverering in gebruik te zijn geweest: kleinere, luidklinkende en grotere, dofklinkende bekkens. Heel kleine bekkens gaven een hoger en zachter geluid gaven.

Vingercimbalen

De Joodse geschiedschrijver Josephus (Ant. 7, 12, 3) vermeldt slechts de laatste soort. Zij werden in elk geval met beide handen geslagen. Twijfelachtig is of men de kleinere bekkens - zoals die welke Egyptische danseressen met de duimen en de wijsvingers van iedere hand plegen samen te slaan - voor castagnetten of duimklappers mag houden.

Cimbalen uit de Romeinse tijd.

Gebruik. Het gezang werd dikwijls alleen begeleid door cimbalen en pauken, vooral als er bij gedanst werd. Bij het snarenspel van de tempelmuziek bediende de voorganger zich van metalen bekkens (1 Kron. 15: 19). De cimbalen in en rond de tempel gebruikt, werden bespeeld door Levieten. Ze werden vaak in combinatie met andere instrumenten gebruikt.

Maat aangevend. De cimbalen behoren met de pauken, schellen (2 Sam. 6: 5) en triangels (1 Sam. 18: 6; Statenvertaling: 'muziekinstrumenten') tot de levenmakende instrumenten, die niet dienen, zoals snaar- en blaasinstrumenten, tot het leiden van de melodie, maar alleen om de maat te doen uitkomen. Het slaan van de bekkens en pauken verving dus het aangeven van de maat door het klappen van de handen.

Egyptische oudheid. Op oud-Egyptische monumenten komen de pauken en slaginstrumenten in menigte en in allerlei vormen voor. Ook oud-Egyptische cimbalen van dezelfden vorm als thans nog gebruikt worden, zijn ons bewaard gebleven.

Enkele gevallen

Bij de inwijding van de tempel werden cimbalen gebruikt (2 Kronieken 5:13).

Bij de inwijding van Jeruzalems muren ten tijde van Ezra en Nehemia klonken cimbalen.

Ne 12:27 Bij de inwijding van de muur van Jeruzalem zochten zij de Levieten uit al hun woonplaatsen om hen naar Jeruzalem te brengen, om met blijdschap de inwijding te verrichten, met dankzegging en met gezang, met cimbalen, luiten en harpen. (HSV)

De apostel Paulus kende de cimbaal, blijkens dit vers uit zijn eerste brief aan de Corinthiërs:

1Co 13:1 Als ik in de talen van de mensen en van de engelen spreek, maar ik heb geen liefde, dan ben ik klinkend koper of een schelle cimbaal geworden.

Bronnen

Ed. Rhiem, C.H. van Rhijn (red.), Bijbelsch woordenboek voor ontwikkelde lezers der Heilige Schriften (Utrecht: Kemink & Zoon, 1885-1886) s.v. Bekkens. Een deel van de tekst van dit lemma is op 22 okt. 1016 verwerkt.

H. Zeller, Bijbelsch Woordenboek voor het Christelijke volk. Eerste deel A - J. ('s Gravenhage: M.J. Visser, 1867) s.v. Cimbalen. Hieruit is op 22 okt. 2016 genomen en verwerkt.

DeBijbel.nl, geraadpleegd 22 okt. 2016. De site is van het Nederlands Bijbelgenootschap.