Darius I

Uit Christipedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Darius I (of Darius de Grote) was van 522 tot 485 v. Chr.[1] koning van Perzië. Hij was een tijdgenoot van de profeet Zacharia. Darius bracht het Perzische rijk voorspoed en breidde het uit.

De afbeelding van Darius is een tekening van een rotsreliëf in Behistun, Iran. 

Hij was een zoon van Hystaspes, volgens de Griekse geschiedschrijver Herodotus een Perzische legeraanvoerder. Door zijn huwelijk met Atossa werd hij de schoonzoon van Kores (=Cyrus II de Grote).

Hystaspes
ca. 550 vC.
Kores = Cyrus II de Grote
559-530 vC
 
Cassandane
 
 
 
 
 
 
Darius I
koning 522-486 vC
 
Atossa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ahasveros = Xerxes I
koning 486-465 vC
 
Amestris
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Arthahsasta = Artaxerxes I
koning 465-424 vC
 
Damaspia
 
Cosmartidene
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Xerxes II
425-424 vC
 
Darius II
koning 423-404 vC
 
Parysatis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Artaxerxes II
koning 404-358 vC
 
Stateira
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Artaxerxes III
koning 358-338 vC
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Artaxerxes IV Arses
koning 338-336 vC
600 — 500 v.C. < Israël 550 — 450 v.C.[2] > 500 — 400 v.C.
ArthahsastaAhasverosDarius IBelsazarKores

In zijn tweede regeringsjaar (521) gaf Darius, onder Gods regering, bevel dat het huis van 'de God des hemels' in Jeruzalem verder gebouwd moest worden. Ook beval hij voorzieningen voor de offerdienst en vroeg hij om voorbede voor zichzelf en zijn kinderen (Ezr. 4:24; 6:6-16).

In het zesde regeringsjaar (516) van Darius werd de bouw voltooid.

Meer informatie

Artikel Darius I op Wikipedia.nl

Bronnen

  • Bijbels Theologische Encyclopedie ed. 2008
  • Artikel Darius I op Wikipedia.nl

Voetnoot

  1. Regeringsperiode volgens Wikipedia.nl (juli 2009). De Bijbels Theologische Encyclopedie ed. 2008 heeft een regeringsperiode van 1 jaar eerder: 521-486 v.Chr.
  2. De jaartallen zijn deels ontleend aan Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009).